Jeannette viert haar 12,5 jarige hartverjaardag met het lopen van de 11strandentocht in oktober

Normal 616b3896f97a7d7796f9baeaf9e3f9568ddedaaf
30 jul 2019 12:01

‘Ineens lag ik als hartpatiënt op een zaal met oude mannen’

De ene dag deed ze nog een spoedbevalling, de andere dag mocht ze niks meer. Jeannette (55) van Capelleveen kreeg 12 jaar geleden een bypass operatie, wat een omslag in haar leven betekende. Elk jaar viert ze haar eigen hartverjaardag, en in oktober doet ze dat met een wandeling van 20 kilometer tijdens de 11strandentocht. ‘Ik had nooit gedacht dat ik zoiets zou doen’.   

‘Pijn op mijn borst, in mijn linker bovenarm, kortademig, weinig conditie. Eigenlijk waren het allemaal vage klachten waar ik mee naar de huisarts ging. Ik dacht dan ook dat een beetje minder stress, meer sporten en wat afvallen genoeg zouden zijn om me snel weer beter te voelen. Ik had het mis.

Na de ECG belden ze me of ik toch naar de eerste hulp wilde komen, voor verder onderzoek. Na een fietstest besloten ze tot een hartkatheterisatie (een plaatselijke ingreep waarbij de gesteldheid van het hart en de aders bekeken wordt, red.). Daarbij werd duidelijk dat mijn aders zo vernauwd waren, dat ik op zeer korte termijn een bypass operatie moest krijgen, een zware ingreep. Zo lag ik daags daarna ineens als hartpatiënt op een zaal met vooral oude mannen. Dat was wel even slikken. Ik was namelijk geen risicopatiënt, had geen hoge bloeddruk of superhoge cholesterol. Bovendien was mijn aandoening niet erfelijk.

Ik was niet zozeer zenuwachtig voor de operatie. Misschien komt dat doordat ik zelf verloskundige ben, en dus in die medische wereld wel wat gewend ben. Bovendien zag ik het vooral als een technische ingreep, een soort loodgieterswerk wat nodig was. En mocht de operatie niet goed verlopen, dan hield het gewoon op met me. Het scheelde wel dat mijn kinderen van toen 10 en 12 jaar het allemaal niet zo erg beseften. Wat ik vooral vreemd vond, is dat je op zaal in slaap valt, en een paar uur later wakker wordt zonder dat je weet wat ze met je uitgehaald hebben.

Na de operatie had ik overal pijn, ik voelde me wel een beetje zielig. Toch was het lichamelijke revalideren uiteindelijk niet zo’n probleem. Ik kon op termijn weer gewoon het werk doen wat ik altijd deed. Wat ik vooral lastig vond, is hoe mijn vervolgcarrière eruit is gaan zien. Op mijn werk waren ze bang dat ik nog een keer zoiets zou krijgen, en daardoor kon ik wat hen betreft niet blijven werken in mijn eigen praktijk. Dat heeft die periode enorm gekleurd, en dat doet wel iets met je. Mijn vertrouwen in de mensheid is daardoor best geschaad.

Inmiddels ben ik directeur van een integrale geboortezorg organisatie in Den Haag. Een coöperatie, waarbinnen we de geboortezorg organiseren en verbeteren, door de samenwerking tussen ziekenhuis, verloskundigenpraktijken, geboortehotel en kraamzorgorganisaties te versterken. Een ontzettend leuke job. Dat was iets wat ik op termijn misschien toch wel was gaan doen, maar hierdoor ben ik er sneller gekomen.

De ingreep is toch een bijzonder moment in mijn leven geweest. Als ik toen niet naar de huisarts was gegaan, had ik nu dood kunnen zijn. Daarom vier ik ook elk jaar in maart mijn hartverjaardag, gewoon met mezelf. In oktober is het inmiddels 12,5 jaar geleden, een jubileum, dat ik wil benadrukken met het lopen van de 20 kilometer van de 11strandenloop. Mijn man Hugo, onze kinderen en vriendin Jacqueline lopen mee. Ik doe het omdat onderzoek superbelangrijk is, maar ook om mezelf uit te dagen. Voor je hart en bloedvaten is het belangrijk om op gewicht te blijven. En ik ben van nature niet zo’n sporter, ik kan ook heel goed stilzitten op de bank.

Ik ben dan ook echt gaan trainen voor de tocht. Zo doe ik een minimum aantal stappen per dag. Ik begon met 10.000 en voer dat steeds verder op. Een keer per week doe een lange wandeling van 15 kilometer of meer, of ik beoefen een andere intensieve sport. Inmiddels geloof ik wel dat ik het kan. Ik kijk er dan ook echt naar uit, al die vrolijkheid langs het strand. Het is echt een uitdaging voor het goede doel, op een heerlijke plek in de natuur. Mooi dat ik dat mag meemaken!

 

Tekst: Zinnen aan Zee